اسوه حسنه سردار شهید حاج علی حاجبی

امروز زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از خود شهادت نیست مقام معظم رهبری


	از بقیع تا سامرا الأمـان از ایـن مـصیـبـت، الامان گشته ویران، خانه صاحب زمان ای عزیز! این نخستین باری نیست كه قلب شكوهمندت داغدار می شود، چرا كه از دورترین افق ها و در بستر تاریخ همواره غربت و غم و درد با تو بوده است؛ ای عزیز! این اولین سیلی ددمنشانه ای نیست كه بر عارض از شبنم لطیفترت نواخته می شود؛ ای عزیز تو كه خود آشنای ویرانه هایی و غربت کوچه ها و خرابه ها، ای عزیز تو كه خود محرم سكوت و خلوتی و رازدار ناله ها، ای عزیز! این نخستین مرتبه ای نیست كه نگاه معصومت از میان غلطان اشك بر خاكها و خاكسترها می خرامد؛ ای عزیز! تو كه خود آشنای بقیعی و محرم شبهای بی چراغ و سرد و خاموش اسارت و تنهایی، ای عزیز! از چه این چنین غریبانه و تنها مانده ای که هیچ کس را یارای کمکت نیست! ای عزیز!، که گامهایت در این روزها و شبها بوسه گاه سنگلاخ های ویرانه هاست، ای عزیز، از چه بر مزار مادر نشستی و بر نمی خیزی و فریاد نمی کنی! ای عزیز، باورم نمی شود که این آرامگه، خانه پدر و مادر توست!؟ یا این که در تکرار ستم های سیاه بقیعی دیگر آمده است!؟ ای عزیز ... ای عزیز ... ای عزیز ... ای آرام دلم، ای زایر بقیع سامرا، ای وارث کرب و بلای سامرا، ای میراث دار محله های بنی هاشم! به راستی غربت علی را در تو می توان دید؛ به راستی مظلومیت زهرا از سیمایت هویداست؛ به راستی تنهایی و جگر پاره پاره حسن و سوز عطش و مظلومیت حسین و ... ای عزیز! جز اشك و آه و ناله بضاعتی مرا نیست تا نثار قدومت سازم و جز زمزمه های اشک انتظار در نگاهم نمی جوشد و نمی خروشد مرا جز غریوی بغض آلود نیست كه مرهم سینه داغدارت شود و تنها مرا فریادی به بزرگی دریاها و بلندای صاعقه ها كه: « اللهم عجل لولیك الفرج » \|+\| نوشته شده توسط ا.د در \|